Now Playing Tracks

Çocuk aklım kuşlara takılıp uçuyor. 
Kuş akılları ille çocuk peşime takılıp koşuyorlar. 
Birbirimizden başka anlaşılma ihtimalimiz yok. 
Bu yüzden eşiğimizde dönüyoruz…
durmadan
durmadan
durmadan…
Ve sanki Dünya yalnız bunun için varmış gibi dönüyor…
durmadan 
durmadan 
durmadan…

-fsrck

 Kim olduğumu hatırladım,artık gözlerinde hayal kırıklığı okumuyordum, rüya korkusunu (ait olmadığım bir yerde, evindeymiş gibi davranma korkusu), o korkuyu gerçekte yaşadım, karanlığa dönmeliydim, güneşe katlanamıyordum, ümitsizdim, gerçekten yolunu şaşırmış bir hayvan gibi, koşabildiğim hızla koşmaya başladım, aklımda hep aynı düşünce: “Keşke onu da yanıma alabilsem!”

ve karşı düşünce: “Onun olduğu yerde karanlık var mı?”

Nasıl yaşadığımı soruyorsun, işte böyle yaşıyorum…

To Tumblr, Love Pixel Union